Portal „Tygodnik Powszechny” w artykule z 26 sierpnia 2025 r. przedstawia analizę gangsterskich seriali „Strefa gangsterów” i „Gangi Londynu” jako odzwierciedlenia kryzysu brytyjskiego społeczeństwa po Brexicie. Autor Jakub Majmurek porównuje konflikty przestępczych rodzin do szekspirowskich tragedii dynastycznych, podkreślając wciągającą fabułę i złożoność postaci, jednocześnie wskazując na społeczno-polityczne tło produkcji.
Portal Tygodnik Powszechny (26 sierpnia 2025) przedstawia recenzję filmu „Sorry, Baby” Evy Victor jako „babskie kino w najlepszym znaczeniu”, wychwalając jego „autoironię” i „świeże ujęcie” tematu przemocy seksualnej. Artykuł opisuje historię Agnes – wykładowczyni zmagającej się z traumą po napaści seksualnej – która rzekomo znajduje ukojenie w „zwykłych gestach czułości” i „żmudnym wyzwalaniu się z wspomnień”, bez odniesień do moralności, łaski czy zbawienia. Jest to jawny przykład redukcji dramatu ludzkiego do płaskiego naturalizmu, gdzie Bóg został zastąpiony terapią, a zbawienie – samouwielbieniem.
Portal Tygodnik Powszechny (Nr 35/2025) informuje o nominacjach do 20. edycji Nagrody Literackiej GDYNIA, której wyniki zostaną ogłoszone 30 sierpnia 2025 podczas festiwalu Miasto Słowa w Gdyni. Selekcji dokonano w czterech kategoriach: Esej, Proza, Poezja i Przekład na język polski. Artykuł ogranicza się do bezdusznego przekazu faktograficznego, całkowicie pomijając moralną i teologiczną ocenę treści nominowanych dzieł oraz ich zgodność z katolickim porządkiem nadprzyrodzonym.
Portal Tygodnik Powszechny (25 sierpnia 2025) prezentuje rozmowę z Wojciechem Mannem o jego „wymarzonym festiwalu muzycznym”, w której dominuje kult sztuki oderwanej od nadprzyrodzonego celu człowieka.
Portal Opoka (22 sierpnia 2025) przedstawia biograficzny szkic o Stanisławie Sojce, eksponując jego album „Matko, która nas znasz” z 1982 roku jako „nowatorską” próbę połączenia jazzu z pieśniami religijnymi. Artykuł akcentuje religijne korzenie artysty (udział rodziców w śpiewie kościelnym, działalność w ruchu oazowym), jednocześnie relatywizując jego późniejsze odejście od praktyk religijnych po rozwodzie. Autor bezkrytycznie zestawia jazzowe interpretacje Sojki z współczesnymi heavy-metalowymi i techno przeróbkami modlitw, przedstawiając to jako przejaw „duchowej różnorodności”.
Portal Opoka (22 sierpnia 2025) przedstawia tekst ks. Jarosława Tomaszewskiego „Z Księgi Ocalenia”, w którym autor, powołując się na książkę Grzegorza Górnego, rozwija koncepcję powstania cywilizacji chrześcijańskiej jako „niezamierzonego efektu” ewangelizacji. Choć pozornie broni tradycyjnych wartości, tekst zdradza typowo modernistyczne przesunięcia doktrynalne i redukcję nadprzyrodzonej misji Kościoła do naturalistycznego projektu kulturowego.
Portal Tygodnik Powszechny (22 sierpnia 2025) przedstawia nekrolog Marcela Łozińskiego (1940-2025) jako „arcymistrza” kina dokumentalnego, wychwalając metody „uruchamiania rzeczywistości” i rzekomą uczciwość w eksplorowaniu ludzkich doświadczeń. Artykuł gloryfikuje filmy takie jak „Wszystko może się przytrafić” czy „89 mm od Europy” za „filozoficzną głębię” i „nawiązywanie więzi z widzem”, całkowicie pomijając antropocentryczny redukcjonizm dzieł Łozińskiego wobec nadprzyrodzonego porządku.
Portal Opoka (22 sierpnia 2025) informuje o planach Polskiej Agencji Prasowej dotyczących relacjonowania lekkoatletycznych mistrzostw świata w Tokio. Artykuł wymienia szczegóły „trzytorowej strategii relacji” – od szybkich newsów przez „kulisy i ciekawostki” po „rozmowy premium z gwiazdami”. Redakcja zapowiada publikacje o życiu prywatnym sportowców, ich preferencjach muzycznych czy nawykach zakupowych. W tekście brak jakiejkolwiek wzmianki o nadprzyrodzonym porządku, moralnych obowiązkach dziennikarzy czy katolickim rozumieniu ludzkiej cielesności.
Portal Gość Niedzielny (22 sierpnia 2025) relacjonuje śmierć Stanisława Soyki, podkreślając jego artystyczne dokonania i reakcje polityczno-kulturalnego establishmentu. Cytowany artykuł koncentruje się na laickim żalu po utracie „inspirującego twórcy”, całkowicie pomijając nadprzyrodzoną perspektywę życia i śmierci człowieka. Ta publicystyczna nekrologia stanowi modelowy przykład teologicznego bankructwa współczesnej pseudo-katolickiej prasy.
Portal Opoka (22 sierpnia 2025) relacjonuje śmierć Stanisława Soyki, podkreślając jego karierę muzyczną oraz reakcje polityków i artystów. Ministerstwo Kultury określa stratę jako „wielką dla polskiej sceny muzycznej”, marszałek Sejmu Szymon Hołownia wspomina współpracę przy projekcie „Tryptyku Rzymskiego” Jana Pawła II, zaś Krzesimir Dębski i Muniek Staszczyk wyrażają osobisty żal. Artykuł wymienia dorobek artysty – od jazzowych początków przez współpracę z Januszem Yaniną Iwańskim po kompozycje do tekstów Miłosza, Osieckiej i Brandstaettera – oraz podkreśla jego zaangażowanie w wykonanie utworów do wierszy Jana Pawła II w Watykanie w 2003 roku. Żadna z reakcji ani fragmentów biografii nie odnosi się jednak do stanu łaski, sakramentów czy obowiązku modlitwy za zmarłych, co demaskuje czysto naturalistyczne podejście neo-kościoła do spraw ostatecznych.
