Portal Więź.pl (4 stycznia 2026) prezentuje esej Agnieszki Budnik, który pod pozorem analizy kinematograficznych metafor „nurkowania” i „powierzchni”, wpisuje się w modernistyczną redukcję osoby ludzkiej do czysto naturalistycznej dialektyki. Autorka przeciwstawia rzekomo „pasję nadającą sens” relacjom rzekomo „nadającym kształt”, całkowicie pomijając nadprzyrodzony cel człowieka i jego wieczne przeznaczenie.
Portal „Gość Niedzielny” (6 stycznia 2026) relacjonuje odkrycie „najstarszej kremacji w Afryce”, datowanej na około 9,5 tys. lat. Artykuł naukowców z USA, Afryki i Europy opublikowany w „Science Advances” opisuje szczątki kobiety spopielone u podnóża góry Hora w Malawi jako rzekomy dowód na „złożone zachowania społeczne dawnych łowców-zbieraczy”. Badacze z Uniwersytetu Yale twierdzą, że ich odkrycie „wymusza ponowne przemyślenie” dotychczasowych teorii o prymitywizmie ówczesnych społeczności. Komentowany tekst bezkrytycznie powiela te naturalistyczne założenia, całkowicie pomijając nadprzyrodzony wymiar ludzkiej egzystencji i sprzeczność takich teorii z katolicką doktryną stworzenia.
Portal Więź.pl w artykule z 5 stycznia 2026 roku („Bez śmierci życie traci ciężar. Finał 'Stranger Things’ i pewna pułapka popkultury”) analizuje ostatni sezon popularnego serialu, wskazując na problem unikania śmierci głównych bohaterów jako symptomu szerszego kryzysu kulturowego. Autor, Damian Jankowski, zauważa, że „życie, w którym nie ma puenty, w którym bezkarnie 'zmartwychwstają’ wcześniej pożegnani, a wszystko kończy się dobrze, nie jest życiem. Jest iluzją”. Choć diagnoza jest trafna, pomija ona zasadniczy wymiar teologiczny tego zjawiska.
Portal Więź.pl w artykule z 4 stycznia 2026 roku przedstawia analizę rzekomego konfliktu między „imperatywem twórczym” a relacjami międzyludzkimi, opartą na interpretacji filmów „Wielki błękit” Luca Bessona i „La Grazia” Paolo Sorrentino. Tekst promuje rewolucyjną tezę o „pokusie wyboru między głębią a ciepłem dłoni”, całkowicie ignorując obiektywny porządek moralny ustanowiony przez Boga.
Portal Gość Niedzielny (03.01.2026) przedstawia Romana Brandstaettera jako wzór dialogu judaizmu z chrześcijaństwem, wychwalając jego „mistyczne doświadczenie Chrystusa” i twórczość łączącą obie tradycje. Artykuł pomija jednak całkowicie katolicką naukę o wyłączności zbawczej Kościoła, promując niebezpieczny synkretyzm religijny.
Portal Więź.pl w artykule z 2 stycznia 2026 roku przedstawia analizę społeczną Kacpra Mojsy, kwestionującą sens noworocznych postanowień związanych z samodoskonaleniem. Autor demaskuje slogan „chcieć to móc” jako iluzję neoliberalnej kultury produktywności, wskazując na systemowe ograniczenia w realizacji osobistych celów. Tekst stanowi jednak klasyczny przykład naturalistycznej redukcji człowieka do wymiaru czysto biologiczno-społecznego, całkowicie pomijając nadprzyrodzony porządek łaski.
Portal Więź.pl w edytorialu z 1 stycznia 2026 r., podpisany przez Bartosza Bartosika, prezentuje naturalistyczną wizję ludzkiej egzystencji, całkowicie oderwaną od nadprzyrodzonego porządku łaski. Autor kreśli obraz chorej redakcji, gdzie „więcej nas leżało w łóżkach niż pracowało”, by w następstwie sformułować życzenie noworoczne będące karykaturą Chrystusowego wezwania z Ewangelii: „Odpuszczajcie, a będzie Wam odpuszczone”.
Portal Tygodnik Powszechny (31 grudnia 2025) przedstawia recenzję filmu „Żywy czy martwy: Film z serii »Na noże«” jako „błyskotliwą zabawę konwencjami” łączącą „kryminał w stylu Agathy Christie z cmentarnym humorem i religijnym kontekstem”. Fabuła osadzona na plebanii kościoła Matki Boskiej Niezłomnej przedstawia wikarego-judasza (Josh O’Connor), byłego boksera z „trudną przeszłością”, który podczas Wielkopiątkowej liturgii zostaje oskarżony o zamordowanie „wielce grzesznego, lecz charyzmatycznego prałata” (Josh Brolin). Detektyw Blanc (Daniel Craig) – „zdeklarowany niedowiarek” – prowadzi śledztwo wśród „osobliwej parafialnej wspólnoty” ukrywającej „trupy w szafach”.
Portal Więź.pl w artykule „Za dużo i za mało. Rok 2025 w kulturze i we mnie” (31 grudnia 2025) prezentuje wysoce naturalistyczną i subiektywistyczną wizję kultury, całkowicie oderwaną od nadprzyrodzonego porządku. Autor, Damian Jankowski, snuje refleksje oparte na modernistycznej antropologii, pomijając fundamentalne prawdy wiary katolickiej o celu ludzkiego życia i wiecznym przeznaczeniu.
Portal Opoka relacjonuje doświadczenia Jonathana Roumie, aktora odtwarzającego postać Chrystusa w protestanckim serialu „The Chosen”, przedstawiając je jako duchową przemianę. „Zgodziłem się, bo początkowo potrzebowałem tej roli. Nie wiedziałem, jak wpłynie to na moje wnętrze” – przyznaje aktor, wskazując na rzekome przygotowanie przez Boga do tej roli poprzez dziecięce traumy i kontuzję barku podczas zdjęć. Narracja ta stanowi klasyczny przykład modernistycznej duchowości, redukującej sacrum do psychologicznych przeżyć i pomijającej obiektywne prawdy wiary.
