Zbiór artykułów opartych na źródle tygodnikpowszechny.pl. Wszystkie materiały są konstruktywną krytyką oryginalnej publikacji w duchu integralnie katolickim.
Portal „Tygodnik Powszechny” relacjonuje kryzys energetyczny Kirgistanu, wskazując na „kopalnie” kryptowalut, smog oraz autorytarne rządy prezydenta Sadyra Dżaparowa jako główne problemy. Artykuł pomija jednak kluczową diagnozę: kryzys ten jest duchową konsekwencją odrzucenia społecznego panowania Chrystusa Króla na rzecz materialistycznych idolatrii.
„Zgiń kochanie” – modernistyczna apoteoza duchowej pustki
Portal „Tygodnik Powszechny” (9 grudnia 2025) przedstawia film Lynne Ramsay „Zgiń kochanie” jako „przejmującą projekcję wewnętrznego świata…
Portal „Tygodnik Powszechny” promuje dodatek literacki poświęcony książce Andrzeja Franaszka „Artyści rewolucji: Modzelewski, Wajda, Wałęsa, Osiecka”, gloryfikujący postaci jawnie sprzeczne z katolickim porządkiem. „W numerze prezentujemy najciekawsze fragmenty najnowszej książki Franaszka” – zachęca redakcja, jednocześnie przemilczając antychrześcijański charakter opisywanych rewolucjonistów. W całym materiale brak jakiejkolwiek wzmianki o ich otwartym buncie przeciwko lex divina, co stanowi typowy przejaw modernistycznej deformacji historii.
W wywiadzie dla portalu „Tygodnik Powszechny” (9 grudnia 2025 r.) Bogdan Szymanik, współzałożyciel wydawnictwa BOSZ, kreuje się na „bieszczadzkiego samotnika”, który rzekomo promuje polską kulturę. W …
Portal Tygodnik Powszechny (9 grudnia 2025) przedstawia książkę Józsefa Debreczeniego Zimne krematorium jako „unikatowy tekst” stawiany obok dzieł Primo Leviego i Imre Kertésza. Artykuł wychwala „wyjątkowy zapis doświadczenia z archipelagu Auschwitz”, podkreślając „dorosłe pisanie o obozach” i „talent dziennikarski” autora. W całym tekście brakuje jednak najważniejszego: katolickiej wykładni zła jako konsekwencji odrzucenia Boga i Chrystusa Króla. To nie przypadek – to objaw teologicznej amputacji dokonanej przez współczesną humanistyczną pseudoreligię.
Portal Tygodnik Powszechny (9 grudnia 2025) prezentuje analizę „Wielkiego Gatsby’ego” Francisa Scotta Fitzgeralda, skupiając się na powierzchownym fenomenie „amerykańskiego snu” i społecznych aspiracjach bohatera. Artykuł pomija fundamentalny wymiar duchowy dzieła, które w istocie stanowi przejmujące świadectwo duchowej pustki człowieka oderwanego od łaski i żyjącego w społeczeństwie odrzucającym panowanie Chrystusa.
Portal Tygodnik Powszechny (9 grudnia 2025) prezentuje rozmowę z Bradem Goochem, biografem Keitha Haringa, gloryfikującą artystę jako twórcę „sztuki dla każdego”. W rzeczywistości mamy do czynienia z apologią środowisk sprzecznych z katolickim porządkiem moralnym, gdzie „promienne dziecko” służy kamuflowaniu degeneracji obyczajowej, a rzekomy aktywizm okazuje się promocją cywilizacji śmierci.
Portal „Tygodnik Powszechny” (9 grudnia 2025) publikuje rozmowę z Piotrem Parzymiesem, biologiem, promującą książkę „Historia pandy wielkiej”. Artykuł relacjonuje ewolucję pand od rzekomo europejskich przodków sprzed 12 mln lat, ich biologię oraz wykorzystanie jako narzędzia dyplomacji przez reżim chiński. Całość utrzymana jest w duchu scjentystycznego naturalizmu, całkowicie pomijając katolicką naukę o stworzeniu i moralny obowiązek ochrony życia od poczęcia do naturalnej śmierci.
Portal Tygodnik Powszechny (9 grudnia 2025) relacjonuje frustrację pokoleń Y i Z wobec trudności wejścia w dorosłość: wysokie czynsze, niestabilność rynku pracy, przesunięte „kamienie milowe” i poczucie oszukania przez społeczeństwo, które obiecywało im łatwiejsze życie. Socjolożka dr Monika Kwiecińska-Zdrenka diagnozuje to jako efekt „skostniałego i nieprzyjaznego świata”, podczas gdy psycholog prof. Konrad Piotrowski tłumaczy „kryzys ćwierćwiecza” naturalnym procesem rozwojowym w obliczu nadmiaru życiowych ścieżek. Artykuł, tonujący rozczarowanie mglistą nadzieją na „lepsze jutro”, stanowi jaskrawy przykład teologicznego bankructwa świata oderwanego od praw Bożych.
W tekście opublikowanym na łamach portalu Tygodnik Powszechny (9 grudnia 2025) autor określany jako „o. Wacław Oszajca SJ” przedstawia rewizjonistyczną interpretację okresu Adwentu, otwarcie deprecjonując tradycyjne katolickie rozumienie oczekiwania na Paruzję: „Trudno Adwent sprowadzić do oczekiwania na powtórne przyjście Chrystusa, gdy takie czekanie może się okazać marnowaniem czasu i sprzeniewierzaniem się Bogu”.
Ta teza stanowi jawną negację depositum fidei, gdyż jak nauczał Pius XI w encyklice Quas primas: „nadzieja trwałego pokoju dotąd nie zajaśnieje narodom, dopóki jednostki i państwa wyrzekać się będą i nie zechcą uznać panowania Zbawiciela naszego” (nr 1). Redukcja Adwentu do czysto immanentnego „życia w czasach pełnych Boga” to klasyczny przejaw modernistycznej herezji potępionej w dekrecie Lamentabili św. Piusa X, który potępił tezę, że „Objawienie było tylko uświadomieniem sobie przez człowieka swego stosunku do Boga” (propozycja 20).
