Zbiór artykułów opartych na źródle tygodnikpowszechny.pl. Wszystkie materiały są konstruktywną krytyką oryginalnej publikacji w duchu integralnie katolickim.
Portal Tygodnik Powszechny (18 listopada 2025) prezentuje felieton kulinarny poświęcony jabłkom odmiany „reneta landsberska” oraz przepisowi na dyniowe muffinki. Autor z pasją opisuje walory smakowe owoców, jednocześnie zachwalając postęp technologiczny w postaci aplikacji tłumaczących na żywo.
Portal Tygodnik Powszechny (18 listopada 2025) prezentuje wystawę Czarny karnawał. Ensor/Wojtkiewicz w Muzeum Narodowym w Warszawie jako „nieustannie przykuwającą uwagę” ekspozycję, gloryfikującą twórczość Jamesa Ensora i Witolda Wojtkiewicza. Autor wychwala „poetyckie opowieści o ludzkich lękach” i „ironię ocierającą się o groteskę”, szczególnie podkreślając „Wjazd Chrystusa do Brukseli” Ensora jako „polityczny manifest” oraz „rewolucyjny” cykl „Rok 1905” Wojtkiewicza. Relatywizacja sacrum i afirmacja dekadencji w służbie modernistycznej narracji.
Portal Tygodnik Powszechny w artykule z 18 listopada 2025 r. przedstawia narrację o masowym exodusie naukowców ze Stanów Zjednoczonych, rzekomo spowodowanym cięciami budżetowymi administracji Trumpa i „złą atmosferą” dla badań nad zmianami klimatu czy tematyką płci. Relacjonuje przypadki badaczy takich jak Emmanuel Guerisoli czy Patrick (klimatolog), którzy znaleźli schronienie w Europie, oraz wspomina o chińskich ofertach dla noblistów. Autorzy ubolewają nad „drenażem mózgów” i rzekomym końcem amerykańskiej dominacji naukowej.
Portal Tygodnik Powszechny (18 listopada 2025) prezentuje rozmowę o polskich Domach Pomocy Społecznej, ukazując je jako „zło konieczne” w sytuacji braku alternatywnych form wsparcia. Autorzy artykułu „Domy pomocy społecznej niosą ulgę, ale też poczucie winy” postulują „cywilizowanie” placówek i rozwój usług asystenckich, zupełnie pomijając transcendentny wymiar opieki nad najsłabszymi.
Portal Tygodnik Powszechny (18 listopada 2025) analizuje konsekwencje reform sądownictwa z okresu rządów Zbigniewa Ziobry, przedstawiając spór o władzę sądowniczą jako konflikt między „mentalnością sędziowską” a „duchem rewolucyjnym” polityków. Autor Jacek K. Sokołowski diagnozuje: „Polski spór o sądownictwo trafi do podręczników ekonomii politycznej jako studium przypadku ilustrujące, jak nie prowadzić polityki publicznej”, wskazując na brak zachodnioeuropejskiego „kompromisu” między elitami prawniczymi a politycznymi. Cała analiza – będąca jawną apologią laickiego relatywizmu – pomija fundamentalną prawdę: żaden system prawny nie przetrwa, jeśli odrzuci boskie źródło sprawiedliwości i moralny porządek objawiony przez Kościół katolicki.
Portal Tygodnik Powszechny (18 listopada 2025) przedstawia korespondencję Karola Wojtyły z Anną Teresą Tymieniecką jako głębokie duchowe doświadczenie. Według relacji, przyszły antypapież pisał o „mieszaniu w to Pana Boga” w kontekście ich relacji, nazywając ją „zawierzeniem” i „communio personarum”. Tekst gloryfikuje tę więź jako syntezę erosu i agape, pomijając całkowicie katolickie normy czystości kapłańskiej. To klasyczny przykład posoborowego relatywizmu, gdzie subiektywne doświadczenia zastępują obiektywną doktrynę.
Portal „Tygodnik Powszechny” (18 listopada 2025) promuje wystawę „MONOCHROM. WSZYSTKIE KOLORY TĘCZY” w krakowskim Muzeum Fotografii, gloryfikującą techniczne eksperymenty z XIX i XX wieku jako rzekome „kruche przedmioty niosące ślady czasu”. Kurator Wojciech Nowicki przedstawia ponad 300 fotografii – od dagerotypów po ambrotypie – jako „relikwie” procesu twórczego, stawiając na równi dzieła uznanych fotografów z anonimowymi, „technicznie nieudanymi” obrazami. Artykuł Jacka Tarana wychwala tę „przewrotną” ekspozycję za ukazanie „aberracji dzisiejszej doskonałości” fotografii cyfrowej. W rzeczywistości mamy do czynienia z kolejnym przejawem modernistycznego bałwochwalstwa materii, gdzie techniczny fetysz zastępuje metafizyczne piękno.
Portal „Tygodnik Powszechny” (18 listopada 2025) relacjonuje wystawę „Voices from Ukraine. Landscapes” we wrocławskim BWA, przedstawiając ją jako „najważniejszy i najbardziej przemyślany przegląd twórczości ukraińskiej” po rosyjskiej inwazji. Kuratorzy koncentrują się na „pejzażu jako ofierze wojny”, eksponując prace ukraińskich „artystów” dokumentujących zniszczenia środowiska naturalnego. Kateryna Aliinyk deklaruje, że „krajobraz to nie tylko przestrzeń. To uczestnik, świadek i nośnik emocji”, zaś Katya Buchatska w pracy wideo „Świat nagrywa” proponuje „sadzenie ogrodu, by istniało coś do stracenia”.
Portal Tygodnik Powszechny (18 listopada 2025) przedstawia Jamesa Baldwina jako „jednego z ważniejszych amerykańskich pisarzy XX w.”, wychwalając jego „bezkompromisowość” i „wrażliwość”. Artykuł Adama Woźniaka gloryfikuje homoseksualistę i buntownika przeciwko porządkowi naturalnemu, ukazując głęboką apostazję współczesnych mediów od katolickich zasad moralnych.
Portal Tygodnik Powszechny (18 listopada 2025) relacjonuje treść korespondencji między Karolem Wojtyłą a Anną Teresą Tymieniecką, przedstawiając ją jako „jeden z najbardziej niezwykłych tekstów przyszłego papieża”. W artykule Moniki Białkowskiej czytamy o liście z sierpnia 1976 roku zawierającym zdanie: „Mieszam w to Pana Boga” oraz o „romantycznej, choć wysublimowanej” relacji między kardynałem a filozofką. Publikacja pomija jakiekolwiek odniesienia do kanonów kapłańskiej ascezy, podczas gdy problem wykorzystywania seksualnego nieletnich przez duchownych przedstawiony jest jako kwestia zarządzania wizerunkiem, a nie ciężkiego grzechu wołającego o pomstę do nieba.
