Portal Opoka (15 września 2026) publikuje artykuł sponsorowany, który redukuje chrześcijański pogrzeb do usługi logistycznej dostępnej dwudziestu czterech godzin na dobę. Tekst milczy o Ostatniej Pomocy, o Mszy Requiem, o modlitwach za zmarłego. Wymienia „pogrzeby świeckie” jako równoważną opcję. To jest twarz neokościoła: naturalizm maskujący się w języku pastoralnym.
Portal Opoka relacjonuje deklaracje rządu Hiszpanii o masowym zawracaniu migrantów do Maroka z eksklawy Ceuta. Tekst skupia się na procedurach prawnych, statystykach i reakcjach politycznych, całkowicie pomijając perspektywę praw Bożych i Królewstwa Chrystusowego. To jest typowy przykład redukcji misji Kościoła do funkcji agencji humanitarnej podległej świeckiemu porządkowi.
Portal Opoka relacjonuje apel Amerykańskiej Komisji ds. Międzynarodowej Wolności Religijnej (USCIRF) do Donalda Trumpa o nacisku na Chiny w sprawie uwolnienia Jimmy’ego Laia i innych więźniów. Tekst informuje o planowanej wizycie Si Jinpinga w USA oraz o przesłuchaniu w Kongresie. Przypomina doroczny raport USCIRF zalecający uznanie Chin za kraj budzący szczególne obawy. Wzmiankowano też Kirgistan i ograniczenia dla wspólnot niezarejestrowanych. Cytowano George’a Weigela głoszącego, że świadectwo Laia przyniesie owoce, bo „Moc Ewangelii jest większa niż potęgi tego świata”. Artykuł kończy informacją o pielgrzymce antywapii Leona XIV do Paryża. Całość to manifest naturalistycznego humanitaryzmu pozbawionego nadprzyrodzonego wymiaru.
Portal LifeSiteNews relacjonuje wyjazd Jasona Jonesa, aktywny pro-life, do południowego Libanu na misję humanitarną na rzecz społeczności chrześcijańskich uwięzionych między Izraelem a Hezbollah. Jones, towarzyszony synem, odwiedził odizolowane wioski, zorganizował festiwale dla dzieci, uczcił Wniebowzięcie z lokalnymi wiernymi i opracował plan pomocy na nadchodzącą zimę. Artykuł opisuje niszczenie wiosk, kościołów, krzyży i obrazów religijnych przez siły izraelskie, porównując profanacje do tych po atakach ISIS w Iraku. Jones apeluje do katolików amerykańskich o wykorzystanie wpływów politycznych i zasobów w obronie tych społeczności, wołając o pokonanie podziałów wewnętrznych i rozwijanie „nawyku solidarności” z prześladowanymi chrześcijanami na całym świecie. Tekst kończy się reklamami usług mobilnych, złota, testamentów i gadżetów, a sekcja komentarzy zabrania „propagandy usprawiedliwiającej masowe mordowanie, takiego jak rzeź niewinnych Palestyńczyków przez IDF”.
Portal Vatican News relacjonuje o konferencji Komisji Nowych Męczenników – Świadków Wiary, podczas której „kardynał” Marcello Semeraro ogłosił prace nad ekumenicznym katalogiem chrześcijan przelających krew w XXI wieku. Hierarcha dykasterii spraw kanonizacyjnych twierdzi, że „krew męczenników poprzedza dialogi teologiczne”, tworząc „ekumenizm krwi” wyższą formą jedności niż prawda doktrynalna. To manifest apostazji, w którym struktury okupujące Watykan zastępują Kościół Chrystusa religią ludzkiego cierpienia pozbawioną nadprzyrodzonego sensu.
Portal eKAI relacjonuje zakończenie pielgrzymki „Kostka 300”, która przez dziesięć tygodni sztafetowo pokonała trasę z Wiednia do Rzymu, by u grobu św. Stanisława Kostki oddać dziękczynienie za powołania. Główne wydarzenie stanowiła „Msza” w kościele św. Andrzeja na Kwirynale, której przewodził kardynał Gianfranco Ghirlanda SJ, a inicjator, biskup płocki Szymon Stułkowski, zapowiedział powtórzenie inicjatywy w przyszłym roku. W homilii i wypowiedziach dominowały hasła o „wartościach trwałych”, „cywilizacji miłości” i „wstawiennictwie” św. Karola Acutisa, którego relikwie towarzyszyły pątnikom. To jest jaskrawy obraz duchowej bankructwa struktury posoborowej: zamiast Królestwa Chrystusa i sakramentalnego życia oferuje wiernym naturalistyczny moralizm i kult nowych, podejrzanych „świętych”.
Portal „Tygodnik Powszechny” publikuje tekst Cvety Dimitrovy, psychoterapeutki i filozofki, poświęcony nowej ekranizacji „Obcego” Alberta Camusa przez Françoisa Ozona. Autorka chwali film za wierność oryginałowi i za odrzucenie psychologicznych etykiet (autyzm, psychopatia) na rzecz „pustej karty” i dyskomfortu absurdu. Analizując twarz Meursaulta pryzmatem hermeneutyki Paula Ricoeura, Dimitrowa twierdzi, że człowiek nie jest w stanie poznać się wprost, a opowieść terapeutyczna staje się współczesnym surrogate’em sensu. Artykuł kulminuje w apoteozie nieprzejrzystości jako wartości samej w sobie, a Festiwal Conrada w Krakowie – z udziałem wnuka noblisty – ma zaciemnić granice między wiarą a egzystencjalnym buntem. To jest manifest nowego humanizmu, który w otchłani bezbożności oferuje jedynie terapię zamiast Krzyża.
Portal „Tygodnik Powszechny” relacjonuje reportaż Arkadiusza Goli i Zbigniewa Rokity o górnośląskich hałdach, ukazujących się jako krajobraz przemienienia, miejsce ludzkiej drążywości i estetycznej ruin. Artykuł chwali „orogenezę świerklańską”, romantyzuje niebezpieczeństwo i śmierć w hałdowym ogniu, a ludzką obecność redukuje do zbieractwa złomu i chwilowych uczuć, całkowicie pomijając Boga, grzech i wieczystość. To jest manifest bezbożnego naturalizmu, w którym materię ozdabia się poetą, by ukryć pustkę duchową posoborowego Śląska.
Portal „Tygodnik Powszechny” (15 września 2026) relacjonuje recenzję książki Jerzego Illga „Zjazd do zajezdni”. Redaktor Tomasz Fiałkowski chwali wydawnictwo „Znak” za elitarne znajomości noblistów. Tekst jest manifestem kulturalnego naturalizmu zastępującego nadprzyrodzoną wiarę.
Portal „Tygodnik Powszechny” publikuje rozważania „ks.” Adama Bonieckiego o starości. Autor, opierając się na rozmowie z psychoterapeutką Jane Campbell, redukuje jesień życia do kwestii aktywności, samotności i subiektywnego sensu. Przemilcza o sakramentach, stanie łaski i sądzie particularnym. To manifest duchowej pustki sekt posoborowych.
