Portal „Tygodnik Powszechny” (7 października 2025) prezentuje zbiór miejskich impresji Elizy Kąckiej, ukazujących Warszawę jako przestrzeń egzystencjalnej pustki, gdzie ludzkie relacje redukują się do powierzchownych kontaktów, a duchowe poszukiwania – do modernistycznej mgły pozbawionej nadprzyrodzonej perspektywy.
Portal eKAI (2 kwietnia 2026) informuje o spotkaniu świątecznym żołnierzy i pracowników Dowództwa Generalnego oraz 1. Bazy Lotnictwa Transportowego, w którym uczestniczył „biskup polowy” Wiesław Lechowicz oraz „kapelani” neokościoła. Relacja skupia się na ceremoniale państwowo-militarnym, odczytaniu listu wicepremiera Władysława Kosiniaka-Kamysza oraz ekumenicznej wymianie uprzejmości z przedstawicielami schizmy wschodniej. Całość wydarzenia,…
Portal eKAI (30 września 2025) relacjonuje zgromadzenie ponad 2500 osób pod hasłem „Caritas łączy pokolenia” w warszawskim Świątyni Opatrzności Bożej. Wydarzenie, określone mianem „pielgrzymki”, miało charakter mieszanki pseudo-modlitwy, świeckich rozrywek i dyskursu społecznego pod patronatem struktury posoborowej. W rzeczywistości stanowi ono przykład systematycznej redukcji katolicyzmu do naturalistycznej działalności socjalnej, pozbawionej nadprzyrodzonej perspektywy.
Portal KEP (29 września 2025) relacjonuje wystąpienie abp. Tadeusza Wojdy SAC, zachęcającego do modlitwy różańcowej w październiku. W tekście czytamy, że „przewodniczący Episkopatu Polski” wzywa, by „Różaniec, modlony indywidualnie lub we wspólnocie, umocnił w nas miłość i wprowadzał prawdziwy pokój Chrystusowy w nasze serca”. Cytowany duchowny wspomina o „wielu świętych” i Janie Pawle II, który miał „szczególnie umiłować” tę modlitwę. Całość utrzymana w tonie pobożnej zachęty stanowi jednak klasyczny przykład modernistycznej manipulacji, gdzie autentyczna praktyka katolicka zostaje oderwana od swego nadprzyrodzonego celu i wpleciona w naturalistyczną wizję duchowości.
Portal „Więź” (23 września 2025) prezentuje prace Wojciecha Kutylli, artysty emigranta tworzącego pod pseudonimem „Wojtek”, który w cyklu Tu, tam, nigdzie eksploruje doświadczenie zawieszenia między kulturami poprzez fotograficzne autoportrety w masce „zielonego stwora”. Projekt nawiązuje do anglosaskiego terminu floating, oznaczającego stan permanentnego wykorzenienia. Artykuł gloryfikuje tę „ironiczną inność” jako artystyczną sublimację emigracyjnego dyskomfortu, całkowicie pomijając jego duchowe i moralne implikacje.
Portal „Gość Niedzielny” (1 kwietnia 2026) informuje o całkowitym zamknięciu obszaru Tatrzańskiego Parku Narodowego dla ruchu turystycznego z powodu ekstremalnego zagrożenia lawinowego oraz niszczycielskiej siły żywiołu łamiącego drzewa. Ta sucha, pozbawiona jakiegokolwiek nadprzyrodzonego odniesienia relacja stanowi jaskrawy dowód na ostateczne przeobrażenie się posoborowej prasy w tubę propagandową naturalistycznego humanitaryzmu,…
„Tygodnik Powszechny” publikuje dodatek „Włóczykij kulturalny”, reklamowany jako przewodnik po „najciekawszych zjawiskach sezonu” i zaproszenie do „doświadczania sztuki bez dystansu i na własnych zasadach”. Tekst stanowi typowy przykład modernistycznej narracji, w której kultura, sztuka i emocje zostają całkowicie odcięte od swojego nadprzyrodzonego fundamentu, stając się jedynie kolejnym narzędziem dla „własnych zasad” autonomicznego człowieka.
Portal „Tygodnik Powszechny” promuje swój najnowszy dodatek zatytułowany „Wiosenny Włóczykij Kulturalny”, reklamując go jako przewodnik po bieżących wydarzeniach artystycznych, od designu po operę, z zachętą do „doświadczania sztuki bez dystansu i na własnych zasadach”. Materiał ten, będący w istocie komercyjną ofertą subskrypcyjną, stanowi smutne świadectwo kondycji tzw. katolickich mediów, które w obliczu kryzysu cywilizacyjnego uciekają w estetyzm i kulturowy eskapizm, ignorując przy tym fundamentalne pytania o zbawienie duszy i panowanie Chrystusa Króla.
Portal eKAI relacjonuje rezygnację Marty Tytaniec z funkcji prezeski Fundacji Świętego Józefa, powołanej rzekomo do pomocy ofiarom nadużyć seksualnych w „Kościele” posoborowym, po sześciu latach działalności; w oświadczeniu podkreśla ona wdzięczność wobec współpracowników, w tym „księży” i „biskupów”, oraz brak zrozumienia ze strony części hierarchii, mimo statutowych założeń. Ta decyzja ujawnia nie tylko wewnętrzne tarcia w paramasońskiej strukturze okupującej Watykan, ale przede wszystkim duchową pustkę modernistycznego podejścia, które redukuje zbawienie dusz do świeckich mechanizmów pomocy psychologicznej, całkowicie ignorując nadprzyrodzoną misję Kościoła i groźbę wiecznego potępienia dla grzeszników.
Artykuł z „Tygodnika Powszechnego” (17 września 2025) opisuje życie i pogrzeb Katarzyny, księżnej Kentu, pierwszej konwersji na katolicyzm w brytyjskiej rodzinie królewskiej od czasów Reformacji, podkreślając jej aktywność społeczną i cytaty „papieża” Leona XIV. Tekst relacjonuje jej małżeństwo, konwersję w 1994 r., pracę charytatywną i ceremonię żałobną w katedrze westminsterskiej, gdzie uczestniczyli członkowie rodziny królewskiej, w tym król Karol III.
