kino

Tradycyjny wnętrze kościoła z ołtarzem i księdzem trzymającym krzyż w tle pokazuje fragmenty filmów jako symbolizacja apostazji nowoczesnego Watykanu
Posoborowie

Kino jako nowe tabernakulum: kulturowa apostazja w Watykanie

Portal Gość Niedzielny (11 listopada 2025) relacjonuje z infantylnym zachwytem, iż „papież” Leon XIV (Robert Prevost) ujawnił swoje „ulubione filmy”: „To wspaniałe życie” Franka Capry, „Życie jest piękne” Roberta Benigniego, „Dźwięki muzyki” Roberta Wise’a oraz „Zwykli ludzie” Roberta Redforda. Doniesieniu towarzyszą zapowiedzi spotkań z gwiazdami Hollywood – Cate Blanchett, Monicą Bellucci i Spike’em Lee – co ma stanowić zwieńczenie „Roku Świętego 2025 dla świata sztuki i kultury”.

Tradycyjny ksiądz katolicki patrzący z niechęcią na ekran z tytułami filmów promocyjnych Leona XIV
Kurialiści

Uzurpator Leon XIV promuje filmy sprzeczne z katolicką moralnością

Portal Catholic News Agency (CNA) relacjonuje, iż sekta posoborowa ujawniła tytuły „czterech najważniejszych filmów” dla uzurpatora Leona XIV, wśród których znalazły się m.in. „Dźwięki muzyki” (1965) oraz „To wspaniałe życie” (1946). Wydarzeniem towarzyszącym ma być spotkanie z przedstawicielami świata kina 15 listopada w Watykanie, co struktury okupujące Rzym określają jako „dialog ze światem kina”.

Scena katolicka z katastrofy promu "Jan Heweliusz" - ksiądz udzielający sakramentu namaszczenia umierającym w chaosie rozbicia promu
Kultura

„Heweliusz” – modernistyczna mitologia tragicznego heroizmu

Portal „Tygodnik Powszechny” (6 listopada 2025) przedstawia serial „Heweliusz” jako „imponującą produkcję” eksplorującą katastrofę promu „Jan Heweliusz” z 1993 roku. Autor zachwyca się „wielkoskalowym spektaklem” rekonstruującym wydarzenia oraz „gęstym dramatem sądowym” koncentrującym się na domniemanej winie kapitana Andrzeja Ułasiewicza (Borys Szyc). Katastrofa ukazana jest jako „chaos, ciemność i groza” z niemal „cielesnym udziałem widza”, podczas gdy wątki poboczne obejmują „brudne gabinetowe rozgrywki” i „tajne akcje służb specjalnych”. Recenzent chwali „brak fałszywego heroizmu” oraz „nostalgiczne mrugnięcia” do lat 90., lecz krytykuje „niepotrzebne naddatki” w postaci drastycznych scen rozkładu ciał.

Katolicki książ w tradycyjnych szatach liturgicznych stoi przed kinowym ekranem, na którym wyświetlana jest zniekształcona nowoczesna interpretacja eucharystii, symbolizując relatywizację tożsamości katolickiej.
Posoborowie

Warszawski Festiwal „Kamera Dawida” jako narzędzie relatywizacji katolickiej tożsamości

Portal eKAI (31 października 2025) relacjonuje przygotowania do 23. edycji Warszawskiego Festiwalu Filmów o Tematyce Żydowskiej „Kamera Dawida”, organizowanego w dniach 3-9 listopada w Muzeum POLIN i kinie Luna. Gala otwarcia poświęcona pamięci Mariana Turskiego – współzałożyciela Muzeum POLIN, laureata nagrody im. ks. Stanisława Musiała – obejmie projekcję filmu „Mój najszczęśliwszy dzień” oraz panel dyskusyjny. Organizatorzy deklarują, że festiwal służy „budowaniu postaw tolerancji” i „walce z antysemityzmem” poprzez prezentację światowych produkcji nagradzanych na festiwalach w Cannes, Berlinale i Sundance.

Ks. w kościele z troską patrzący na scenariusz filmowy Scorsesego.
Świat

Mitologia Scorsese jako zwierciadło duchowej dekadencji

Portal Tygodnik Powszechny (24 października 2025) prezentuje dokument Rebeki Miller „Pan Scorsese” jako hołd dla „wiecznego outsidera” amerykańskiego kina. Serial ukazuje Martina Scorsese jako artystę rozdartego między katolickim dziedzictwem a obsesjami twórczymi, gloryfikując przy tym jego gangsterską mitologię i „niepokorne geniusz”. Wypowiedzi Spielberga, De Palmy i innych twórców budują narrację o „cierpiącym słabeuszu gotowym na wszystko”, przemilczając jednak duchową pustkę i konsekwencje bluźnierczych eksperymentów reżysera.

Solemne przedstawienie Świętej Rodziny w tradycyjnym katolickim stylu, z uwzględnieniem Matki Boskiej i Jezusa Chrystusa.
Świat

Bluźnierczy spektakl: kolejna profanacja Tajemnic Wiary w filmie Gibsona

Portal Opoka informuje o zmianach w obsadzie planowanej kontynuacji filmu „Pasja” Mela Gibsona, zatytułowanej „Pasja: Zmartwychwstanie Chrystusa”. Polska aktorka Kasia Smutniak ma zastąpić Maię Morgenstern w roli Matki Bożej, zaś Jamesa Caviezela w roli Chrystusa – Jaakko Ohtonen. Produkcja, kręcona we Włoszech, ma przedstawiać „historię zbawienia od upadku aniołów” z wykorzystaniem efektów specjalnych do „odmładzania” postaci. Premierę zaplanowano na 2027 rok.

Wnętrze katolickiego kościoła z祭祀 obrazu Chrystusa na krzyżu przykryty przez hollywoodzką afiszę filmową. Kapłan trzymający różaniec stoi w tle.
Świat

Polscy operatorzy w Hollywood: Triumf techniki nad duchem w służbie Nowego Porządku

Portal Tygodnik Powszechny (13 października 2025) przedstawia apologię polskich operatorów filmowych odnoszących sukcesy w Hollywood, takich jak Łukasz Żal, Janusz Kamiński czy Michał Dymek. Artykuł gloryfikuje ich „artystyczne dokonania” przy produkcjach jak „Strefa interesów” czy „Lista Schindlera”, przypisując ten fenomen tradycji łódzkiej szkoły filmowej i przymusowej emigracji w czasach komunizmu. Wychwala się techniczną wirtuozerię przy całkowitym pominięciu moralnego i duchowego wymiaru sztuki, która w katolickiej wizji powinna służyć adoracji i chwale Bożej (Pius XII, Musicae sacrae disciplina), nie zaś świeckiemu kultowi człowieka.

Uroczysta msza pogrzebowa Diane Keaton w tradycyjnym kościele katolickim z kapłanem w habitach liturgicznych błogosławiącym trumnę. Światło z witraży podkreśla wieczność ponad ziemską sławą.
Kultura

Diane Keaton i kult ziemskiej próżności: Świat żegna aktorkę, milcząc o wieczności

Portal Więź.pl (13 października 2025) relacjonuje śmierć Diane Keaton, amerykańskiej aktorki znanej z ról w filmach takich jak „Annie Hall” czy „Ojciec chrzestny”. Artykuł skupia się na jej „autentyczności”, „niepowtarzalnym stylu” oraz wszechstronności – od reżyserii po fotografię i śpiew. Cytowani komentatorzy wychwalają Keaton za „odwagę bycia sobą”, „niedoskonałość” i rzekome przełamywanie konwenansów. Całość stanowi apologię życia skoncentrowanego na ziemskiej sławie i samorealizacji, całkowicie pomijając perspektywę wieczności.

Młody człowiek w ośrodku resocjalizacyjnym trzymając różaniec, na tle zdjęcia Chrystusa Króla
Świat

„Steve”: Humanistyczna utopia zamiast Bożego porządku

Portal Tygodnik Powszechny (10 października 2025) prezentuje recenzję filmu „Steve” jako opowieść o „pracy organicznej z trudną młodzieżą” w brytyjskim ośrodku resocjalizacyjnym lat 90. Akcja toczy się wokół tytułowego bohatera (Cillian Murphy), który próbuje zapobiec likwidacji placówki, równocześnie zmagając się z własnymi demonami. Wychowankowie przedstawieni są jako „społeczne odpady”, zaś rozwiązaniem ich problemów ma być „wzajemna zażyłość i pozorny chaos” zastępujący tradycyjne metody wychowawcze.

Kultura

Kino w Gdyni: modernistyczne wizje a katolicki porządek świata

Portal Tygodnik Powszechny w relacji z 28 września 2025 r. przedstawia przebieg 50. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni, gdzie nagrodzono produkcje eksponujące naturalizm i antykatolickie przesłanie. Wśród laureatów znalazły się filmy promujące rewolucyjne interpretacje wiary, jak „Ministranci” Piotra Domalewskiego, który otrzymał główną nagrodę za „przyjemny, antyklerykalny przekaz”.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.