Portal „Tygodnika Powszechnego” w artykule Anity Piotrowskiej (16 marca 2026) relacjonuje triumf filmu „Jedna bitwa po drugiej” na tegorocznej gali Oscarów, przedstawiając go jako wyraz „niezgody na ten świat” i „odpowiedzialności filmowca”. Autorka dostrzega w nagrodach dla filmów o tematyce społeczno-politycznej (jak dokument „Pan Nikt kontra Putin”) próbę zamanifestowania przez…
Portal Tygodnik Powszechny (12 sierpnia 2025) przedstawia nowe wydanie „Robinsona Crusoe” Daniela Defoe, eksponując jego „moralistyczno-filozoficzne” przesłanie oraz interpretując dzieło jako „przypowieść” mającą „ilustrować moralną lekcję”. Artykuł gloryfikuje wieloznaczność tekstu, pomijając całkowicie jego duchowe niebezpieczeństwa i sprzeczność z katolickim porządkiem nadprzyrodzonym.
Portal Tygodnik Powszechny (12 sierpnia 2025) relacjonuje antropologiczne rozważania Agnieszki Daukszy i Tomasza Rakowskiego na temat tzw. „ludzi nieznacznych” – tych, którzy w wyniku modernizacji utracili źródła utrzymania i społeczne znaczenie. Artykuł gloryfikuje bierność, bezsilność i „twórczy opór” przez nieproduktywność jako nową formę walki z „neoliberalnym Molochem”. W rzeczywistości mamy do czynienia z jawną apologią grzechu zaniechania i herezji antropocentryzmu.
Portal eKAI (16 marca 2026) informuje o wizycie uzurpatora „Leona XIV” w rzymskiej parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w dzielnicy Ponte Mammolo, gdzie rzekomy „papież” wychwalał rolę parafii jako „domu i rodziny”, skupiając się na inkluzywności wobec migrantów, więźniów i osób wykluczonych. Wystąpienie to, przesycone językiem sentymentalizmu i socjologicznych…
Portal „Tygodnik Powszechny” (12 sierpnia 2025) przedstawia twórczość islandzkiej pisarki Auður Avy Ólafsdóttir jako przykład „radykalnej nadziei”, mającej objawiać się w drobnych czynnościach: naprawie kranu, sadzeniu róż czy „wypowiedzeniu na głos własnego imienia”. Artykuł wychwala bohaterów pogrążonych w kryzysach egzystencjalnych, depresji czy transseksualnych przemianach, którzy rzekomo odnajdują sens w „codziennych gestach” bez odniesienia do rzeczywistości nadprzyrodzonej. To nie analiza literacka, lecz manifest naturalistycznej religii człowieczeństwa, gdzie Bóg zostaje zastąpiony przez psychoterapeutyczny optymizm.
Portal Tygodnik Powszechny (12 sierpnia 2025) informuje o odkryciu patogenu odpowiedzialnego za masową śmiertelność rozgwiazd, przedstawiając wyniki badań amerykańskich i kanadyjskich biologów. Artykuł koncentruje się wyłącznie na naturalistycznych przyczynach i metodach naukowych, całkowicie ignorując nadprzyrodzony porządek stworzenia.
Portal eKAI (16 marca 2026) relacjonuje wizytę Leona XIV w rzymskiej parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa, gdzie „papież” skupił się na promowaniu naturalistycznego humanitaryzmu, redukując światło Chrystusa do czysto emocjonalnego wsparcia dla grup marginalizowanych. Całość wydarzenia, wpisana w wielkopostny cykl spotkań na przedmieściach, stanowi bolesny dowód na całkowitą rezygnację struktur…
Portal Tygodnik Powszechny (12 sierpnia 2025) prezentuje rozmowę z Zofią Milską-Wrzosińską, promującą świeckie koncepcje zdrowia psychicznego. Artykuł propaguje naturalistyczne podejście do człowieka, całkowicie pomijając nadprzyrodzony wymiar ludzkiej egzystencji.
Portal Tygodnik Powszechny (12 sierpnia 2025) prezentuje zbiór anegdot Elizy Kąckiej, ukazujących codzienne scenki z Warszawy: rozmowę z zgorzkniałą matką w parku, sen o losowaniu pokut, obserwacje pod poradnią kardiologiczną oraz spotkanie z emerytowanym krawcem w czytelni. Całość utrzymana w tonie antropologicznego naturalizmu, gdzie człowiek przedstawiony jest jako istota bez duchowego wymiaru, skazana na biologiczne i społeczne determinanty. Już sam wybór tematów demaskuje teologiczne bankructwo współczesnej literatury, która milczeniem o łasce i grzechu potwierdza swoją apostazję.
Portal „Tygodnik Powszechny” (12 sierpnia 2025) prezentuje recenzję komiksu „Ostatni Mohikanin” autorstwa Catamalou i Cromwella jako „naturalistyczną opowieść na skraju horroru”, gloryfikującą „pierwotność ludzkiego okrucieństwa” poprzez technikę „gęstych smug akrylowych farb” i „ekspresjonistyczną kreskę”. Artykuł Remigiusza Różańskiego porównuje adaptację do „Jądra ciemności” Conrada, zachwycając się jej „posępnością północnoamerykańskich lasów” oraz „degrengoladą europejskich kolonii”. Ta estetyzacja barbarzyństwa stanowi jawną apoteozę pogańskiego fatalizmu.
