Olga Drenda

Kościół katolicki w modlitewnej scenerii, duchowa refleksja nad upadkiem społeczeństwa z naciskiem na naukę Kościoła
Świat

Humanistyczne złudzenia w analizie upadku społeczeństwa

Zostaw komentarz / Świat /

Portal Tygodnik Powszechny (12 sierpnia 2025) prezentuje analizę Olgi Drendy dotyczącą przemian społecznych w Polsce lat 70. i 80., opartą na porównaniu ówczesnych poradników. Autorka wskazuje na radykalną przemianę z optymistycznego modelu nowoczesności ku społeczeństwu pogrążonemu w przemocy i moralnym rozkładzie, przyrównując ten proces do historii Ików z Ugandy opisanych przez Turnbulla. Już samo zestawienie ludzkiego upadku z przyrodniczymi mechanizmami odsłania duchową ślepotę współczesnej humanistyki.

Kurialiści

Erozja sumień i inżynieria występku w oparach modernistycznego laicyzmu

Zostaw komentarz / Kurialiści /

Portal „Tygodnik Powszechny” (10 marca 2026) publikuje felieton Olgi Drendy, która w lekkim, niemal anegdotycznym tonie dzieli się refleksjami znad butelkomatu, podziwiając „geniusz inżynierii występku” osób oszukujących systemy kaucyjne. Autorka, analizując przypadki manipulacji przy recyklomatach – od prostych trików po zaawansowane tunele magnetyczne w Niemczech – konstatuje, że nic…

Parę katolicką modlącą się przed ołtarzem w tradycyjnym kościele. Scena podkreśla świętość i trwałość miłości małżeńskiej.
Posoborowie

Miłość bez Boga: pustka współczesnego humanizmu

Zostaw komentarz / Posoborowie /

Olga Drenda w felietonie dla „Tygodnika Powszechnego” (24.02.2026) krytykuje współczesny, „biznesowo-zootechniczny” język opisywania związków (m.in. „dobieranie się w pary”, „rynek matrymonialny”), tęskniąc za stabilnością, przyjaźnią i lojalnością, które – jak twierdzi – zniknęły z narracji o miłości. Autorce przeszkadza też destrukcyjny, dramatyczny model miłości w klasycznej literaturze (np. „Wichrowe Wzgórza”,…

Wewnątrz tradycyjnego kościoła katolickiego z dyskotekową kulą i odmienionymi ścianami
Duchowość

Disco: taniec nad przepaścią apostazji

Zostaw komentarz / Duchowość /

Artykuł w „Tygodniku Powszechnym” z 17 lutego 2026 roku gloryfikuje muzykę disco lat 80. jako formę rozrywki łączącą tańce z łzami, a współczesne AI generujące podobne brzmienia uznaje za wierne odtworzenie tych emocji. Tekst ten, choć pozornie neutralny, jest przejawem głębokiej apostazji: gloryfikuje światowe, zmysłowe wartości, całkowicie pomijając transcendencję i panowanie Chrystusa nad kulturą. To kolejny dowód na to, jak daleko poszła dekadencja po soborowej rewolucji.

Stara kaplica katolicka z modlącymi się wiernymi przed rzeźbą Chrystusa Króla.
Świat

Relatywizm poznawczy jako owoc modernistycznej apostazji

Zostaw komentarz / Świat /

Portal Tygodnik Powszechny w artykule Olgi Drendy z 10 lutego 2026 r. opisuje zjawisko „kolejnej fazy sceptycyzmu”, w której ludzie przyjmują za rzeczywiste „kryptydy takie jak Wielka Stopa, syreny czy potwory z innych wymiarów”, arbitralnie decydując o prawdziwości zjawisk. Autorka wskazuje na „poznawczy bałagan” wywołany technologią AI, prowadzący do postawy: „skoro i tak nie wiadomo, co jest realne […] właściwie co stoi na przeszkodzie, żeby uznać, że równie dobrze wszystko jest możliwe”. Artykuł demaskuje jedynie zewnętrzne symptomy duchowej choroby całej epoki, pomijając jej teologiczne korzenie w odrzuceniu Regnum Christi (Królestwa Chrystusowego).

Kapłan w tradycyjnych szatach liturgicznych trzyma monstrancję z Najświętszym Sakramentem w historycznym kościele otoczony modlącymi się wierzącymi
Świat

Czy praszczur przewraca się w grobie? Naturalizm w służbie antychrześcijańskiej rewolucji

Zostaw komentarz / Świat /

Portal „Tygodnik Powszechny” (27 stycznia 2026) prezentuje felieton Olgi Drendy, w którym autorka kwestionuje nostalgię za „starymi, dobrymi czasami”, wskazując na materialne korzyści współczesności. Artykuł stanowi klasyczny przykład naturalistycznej redukcji człowieka do jego potrzeb biologicznych, całkowicie pomijając nadprzyrodzony wymiar ludzkiego przeznaczenia.

Duchowość

Samotność jako owoc sekularnego porządku świata bez Chrystusa Króla

Zostaw komentarz / Duchowość /

Portal „Tygodnik Powszechny” (29 grudnia 2025) prezentuje refleksję Olgi Drendy na temat współczesnej samotności, przeciwstawiając dawne formy nawiązywania kontaktów (przez ogłoszenia prasowe) współczesnemu „społecznemu dostarczeniu paczki kurierskiej”. Autorka diagnozuje postępującą atomizację życia w „międzymieścizowanej” Polsce, gdzie młodzież pozbawiona jest naturalnych przestrzeni spotkań, zaś internet – niegdyś „ratujący przed samotnością” – teraz „niesie piętno żenady”. Prognozuje powrót do analogowych form komunikacji jako „nowego luksusu”, jednocześnie kwestionując możliwość budowania wspólnot w świecie zorganizowanym „od punktu a do b”.

Młoda kobieta malująca paznokcie w ruinach powojennej Warszawy, symbolizującą próby redukcji ludzkiej natury do biologii i krytykującą modernistyczny relatywizm.
Kultura

Pycha współczesnej kultury wobec nadprzyrodzonego porządku

Zostaw komentarz / Kultura /

„Nawet po apokalipsie chcesz pomalować paznokcie? Piramida Maslowa nie wszystko wyjaśnia” – taki tytuł nosi artykuł Olgi Drendy w „Tygodniku Powszechnym” (17.12.2025). Autorka analizuje zjawiska kulturowe w sytuacjach skrajnych, dowodząc, że człowiek wykazuje potrzeby wykraczające poza biologiczne przetrwanie. Jako przykłady podaje handel lakierami do paznokci w Phnom Penh po rządach Czerwonych Khmerów czy sprzedaż nut w powojennej Warszawie. Całość utrzymana jest w duchu relatywizmu antropologicznego, gdzie „nurt życia zawsze wędruje swoją drogą” wbrew racjonalnym schematom.

Tradycyjnie ubrani kleryk sedewakantystowski trzyma pluszaka Labubu w ciemnym kościele, symbolizując kult przedmiotów i kryzys duchowy współczesnej kultury.
Świat

Kult przedmiotów czy współczesne bałwochwalstwo? Krytyka relatywizacji wartości w kulturze konsumpcji

Zostaw komentarz / Świat /

Portal Tygodnik Powszechny (9 grudnia 2025) prezentuje tekst Olgi Drendy „Brońmy rzeczy niepotrzebnych, na przykład pluszaka Labubu”, w którym autorka deklaruje „przywiązanie czy wręcz empatię wobec przedmiotów nieożywionych” i krytykuje filozofię minimalizmu jako przejaw „zimnej bezwzględności”. Artykuł stanowi symptom głębszego kryzysu duchowego współczesnej kultury, która – odrzucając transcendentny porządek wartości – ulega idolatrii rzeczy materialnych.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Powered by  Zgodności ciasteczek z RODO
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.