Portal Tygodnik Powszechny (17 grudnia 2025) relacjonuje narastające w społeczeństwie odczucie „przyspieszenia czasu”, powołując się na teorie spiskowe o skróceniu doby do 18 godzin oraz rzekome doświadczenia mnichów z góry Athos. Autor, Tomasz Stawiszyński, diagnozuje problem jako „szok teraźniejszości” wywołany technologią i zaleca „intencjonalne spowalnianie czasu” poprzez świąteczny odpoczynek.
Portal Tygodnik Powszechny (4 grudnia 2025) prezentuje esej Tomasza Stawiszyńskiego gloryfikujący „książki zapomniane, spoza kanonu” jako rzekome antidotum na „czasy niepewności”. Artykuł, podszyty gnostyckim spirytualizmem, obnaża całkowite bankructwo intelektualne środowisk oderwanych od nadprzyrodzonego porządku.
Portal „Tygodnik Powszechny” (2 grudnia 2025) publikuje felieton Tomasza Stawiszyńskiego, który z pozoru diagnozuje zjawisko powierzchownego odbioru treści w mediach społecznościowych. Autor opisuje mechanizm, w którym użytkownicy reagują afektami na wyimki tekstów, nie zapoznając się z całością, porównując to do przypadku znajomego „żyjącego w wyobrażonych scenariuszach”.
Portal Więź.pl w wywiadzie z Tomaszem Stawiszyńskim promuje jego książkę „Ćwiczenia z dysonansu”, prezentującą pseudofilozoficzną wizję duchowości opartą na relatywizmie poznawczym i subiektywizacji sacrum. „Wyszedłem poza binarny układ +wierzący – niewierzący+” – deklaruje autor, forsując tezę o rzekomej możliwości równoległego istnienia sprzecznych systemów metafizycznych. Artykuł całkowicie pomija katolicką naukę o obiektywnej prawdzie objawionej, redukując religię do psychologicznego narzędzia radzenia sobie z „tragizmem życia”.
Portal Tygodnik Powszechny (25 listopada 2025) prezentuje tekst Tomasza Stawiszyńskiego, w którym autor entuzjastycznie interpretuje adhortację „Dilexi te” antypapieża Leona XIV jako „przełomowe wezwanie do troski o słabszych”. Stawiszyński przeciwstawia rzekomo „chrześcijańską ofiarę” filozofii Nietzschego, dowodząc, że współczesna kultura odrzuca „logikę miłosierdzia” na rzecz „turbokapitalizmu i ideologicznych wzmożeń”. Całość stanowi apologię posoborowej rewolucji, która pod płaszczykiem społecznego zaangażowania demontuje nadprzyrodzony charakter Kościoła, redukując go do humanitarnej NGO.
Portal „Tygodnik Powszechny” (18 listopada 2025) relacjonuje sensacyjne doniesienia włoskiego dziennikarza Ezio Gavazzeniego o rzekomej „snajperskiej turystyce” w oblężonym Sarajewie (1992-1995), gdzie bogaci turyści mieli płacić za strzelanie do cywilów. Autor Tomasz Stawiszyński podkreśla brak dowodów i „zachęca do powściągliwości”, wpisując się w modernistyczną tendencję relatywizacji zła.
Portal Tygodnik Powszechny (5 listopada 2025) prezentuje tekst Tomasza Stawiszyńskiego broniący dziennikarza Bogdana Rymanowskiego przeciwko krytyce za zaproszenie do programu profesor Grażyny Cichosz, której poglądy naukowe budzą kontrowersje. Autor postuluje zastąpienie „piętnowania” rzekomo wartościowym dialogiem, twierdząc że „przeciwdziałanie pseudonauce” wymaga atrakcyjnej prezentacji „racjonalnego punktu widzenia”. Całość przepojona jest relatywizmem podważającym samo pojęcie obiektywnej prawdy.
Portal „Tygodnik Powszechny” (4 listopada 2025) relacjonuje wspomnienie autora o bójce dwóch mężczyzn przed sklepem Społem na warszawskiej Chomiczówce w 1989 roku, gdzie starszy napadnięty mężczyzna odmówił dobicia leżącego przeciwnika, komentując: „ja jestem stara żoliborska szkoła, leżącego się nigdy nie bije”. Autor konfrontuje to ze współczesnymi walkami MMA, gdzie dobijanie nieprzytomnych przeciwników stało się normą, oraz wskazuje na szersze zjawisko „gargantuizacji sfery publicznej” – braku umiaru, dystansu i eskalacji przemocy w kulturze masowej. Jako przyczyny wskazuje „późnokapitalistyczne nienasycenie” i „deficyt sensu”, wyrażając tęsknotę za światem regulowanym zasadami „starej żoliborskiej szkoły”. Analizowany tekst stanowi jaskrawy przykład naturalistycznej diagnozy kryzysu cywilizacyjnego, całkowicie pomijającej jego religijne i moralne korzenie.
