Portal Tygodnik Powszechny (30 października 2025) promuje ideologię globalnego rynku pracy jako nieuchronną konieczność, gloryfikując angielski jako lingua franca współczesnego HR-u. Artykuł koncentruje się na technikaliach rekrutacji międzynarodowej, całkowicie pomijając moralny i duchowy wymiar pracy ludzkiej, redukując człowieka do zasobu w korporacyjnej machinie.
Portal „Tygodnik Powszechny” (29 października 2025) informuje o nominowanych do Nagrody BONUS 2025, mającej honorować osoby i inicjatywy „łączące zamiast dzielące” w obszarach mediów, kultury, działalności społecznej, przywództwa i technologii. Wyróżnienia, promowane jako antidotum na „polaryzację i krzyk”, w istocie stanowią manifest naturalistycznej duchowości, odciętej od nadprzyrodzonych celów Kościoła.
Portal Tygodnik Powszechny (29 października 2025) relacjonuje obchody 15-lecia Centrum Nauki Kopernik, prezentując raport „Młodzi o nauce i naukowcach”. Artykuł gloryfikuje materialistyczne podejście do wiedzy, gdzie nauka sprowadzona została do technokratycznego narzędzia, całkowicie odciętego od nadprzyrodzonego porządku. Współtworzenie eksperymentów i „obywatelska preparacja mastodonzaura” mają zastąpić prawdziwe wychowanie młodzieży w duchu philosophia perennis (filozofii wieczystej). Całość stanowi przejaw modernistycznej apostazji, gdzie człowiek stawia się na miejscu Boga.
Portal Tygodnik Powszechny (28 października 2025) relacjonuje dwie współczesne inscenizacje „Pana Tadeusza” – rapową wersję Kamila Białaszka w Teatrze Polskim w Poznaniu oraz krytyczną interpretację Wojtka Klemma w Teatrze im. Słowackiego w Krakowie. Artykuł Dariusza Kosińskiego wskazuje na problem kanonicznego statusu dzieła Mickiewicza, które stało się przedmiotem „walenia bejsbolem” przez młodych twórców. Podczas gdy spektakl Białaszka redukuje epopeję do patologicznego obrazu „żuli, dziwek i dilerów”, Klemm koncentruje się na wyciągnięciu „nieoczywistych wątków” – zwłaszcza perspektywy chłopskiej i kobiecej. Oba podejścia zdradzają głęboką niezdolność do uchwycenia transcendencji dzieła w imię świeckiego aktywizmu.
Portal Tygodnik Powszechny (28 października 2025) przedstawia recenzję dwóch norweskich filmów: „Być kochaną” Lilji Ingolfsdottir oraz „Miłość” Daga Johana Haugeruda. Autorka, Anita Piotrowska, chwali „wnikliwość” i „dojrzałość” tych produkcji w analizie współczesnych relacji, podkreślając ich rzekome odkrywanie „paradoksów i niuansów dzisiejszych związków”. W centrum narracji znajduje się Maria – bohaterka zmagająca się z „emocjonalno-erotycznymi zawiłościami” w „czasach płynnej nowoczesności” – oraz wątek „patologicznego dawania” w relacjach, które prowadzą do „finałowego oczyszczenia” poprzez psychoterapię. Drugi film eksploruje „lęki przed angażowaniem się” w epoce aplikacji randkowych, przedstawiając rozmowy „pełne niedopowiedzeń” w „melancholijnym” Oslo. Artykuł promuje kino, które „ucieka od poradnikowej gadki”, jednocześnie gloryfikując terapeutyczny indywidualizm i relatywizm moralny jako nowe dogmaty.
Portal Tygodnik Powszechny (28 października 2025) relacjonuje rozmowę z Piotrem Dumałą, artystą animatorem, który w wywiadzie odsłania naturalistyczne i relatywistyczne podstawy swojej twórczości. Pod pozorem refleksji o sztuce i życiu przebija się tu modernistyczna wizja człowieka jako istoty skazanej na samotną walkę w bezbożnym świecie.
Portal Tygodnik Powszechny (28 października 2025) przedstawia serię gier „Silent Hill” jako głęboką eksplorację ludzkich lęków i traum, porównując ją do dzieł literackich i malarskich. Artykuł wychwala „oniryczny poemat grozy” za rzekome przenikanie egzystencjalnych niepokojów poprzez połączenie kina, literatury i sztuk plastycznych.
Portal „Tygodnik Powszechny” (28 października 2025) wychwala 35-lecie reaktywacji Caritas Polska, przedstawiając ją jako „nowoczesną organizację” pomagającą 700 tysiącom osób rocznie i będącą częścią globalnej sieci Caritas Internationalis. Artykuł gloryfikuje świecki wymiar działalności, całkowicie pomijając nadprzyrodzony cel dzieł miłosierdzia, podporządkowując Kościół prawom państwowym i promując ekumeniczne współbraterstwo z antykatolickimi strukturami.
Portal „Tygodnik Powszechny” (28 października 2025 r.) relacjonuje rywalizację USA i Chin w eksploracji kosmosu, koncentrując się na technologicznych i gospodarczych aspektach „nowego wyścigu na Księżyc”. Autor wychwala postęp chińskiego programu kosmicznego, wyraża obawy o opóźnienia SpaceX Elona Muska oraz snuje utopijne wizje „korzyści dla całej ludzkości” z kosmicznej ekspansji. Całość utrzymana jest w tonie świeckiego triumfalizmu, gdzie Regnum Christi (Królestwo Chrystusa) zostało zastąpione królestwem technokratycznych mocarstw.
Portal „Tygodnik Powszechny” (28 października 2025) prezentuje tekst o. Wacława Oszajcy SJ pt. „Szkoda czasu na przeżywanie żałoby”, gdzie autor postuluje porzucenie żałoby na rzecz „marzenia o wiecznym życiu”, sugerując bezpośrednie przejście od Święta Zmarłych do świąt Bożego Narodzenia jako „znak czasu”. Oszajca powołuje się na „wszechświat z pamięcią” oraz kolędę „Kolęda dla nieobecnych” wykonywaną w kościołach „wbrew zakazom władz kościelnych”, gloryfikującą przekonanie, że zmarli „będą żyć wiecznie” w innej postaci. Tekst stanowi klasyczny przykład modernistycznej subwersji eschatologii katolickiej.
