Zbiór artykułów opartych na źródle wiez.pl. Wszystkie materiały są konstruktywną krytyką oryginalnej publikacji w duchu integralnie katolickim.
Portal Więź.pl relacjonuje wypowiedzi „papieża” Leona XIV (Robert Prevost) z 17 września 2025 r., dotyczące sytuacji w Gazie i oskarżeń Rosji wobec NATO. „Papież” wyraża zaniepokojenie losem uciekinie…
Portal Więź.pl w artykule z 17 września 2025 roku relacjonuje działalność Platformy pamięci „Memoriał”, organizacji upamiętniającej ofiary rosyjskiej inwazji na Ukrainę poprzez dokumentowanie historii 10 tysięcy osób, głównie cywilów i żołnierzy. Dziennikarka Haiane Avakian podkreśla potrzebę zamiany „statystyk na imiona i nazwiska”, traktując pamięć jako „współodczuwanie” i „zbiorowe doświadczenie” społeczeństwa, z rosnącą kolejką chętnych do upamiętnienia bliskich. Tekst akcentuje personalistyczną wrażliwość i dialog w obliczu tragedii, promując wolność i cenę za nią bez odniesienia do nadprzyrodzonej rzeczywistości.
Robert Redford, aktor urodzony w 1936 roku, zmarł w wieku 89 lat, jak relacjonuje artykuł z portalu Więź.pl autorstwa Damiana Jankowskiego z 16 września 2025. Tekst wspomina jego karierę filmową, klasyki takie jak Żądło, Wielki Gatsby czy Butch Cassidy i Sundance Kid, podkreślając jego urodę, role szlachetnych przestępców i wkład w kino niezależne poprzez festiwal Sundance. Autor wyraża osobisty żal i nostalgię za erą gwiazdorskiego kina lat 70., kończąc refleksją o Redfordzie jako „ostatnim gentlemanie kina”.
Portal Więź.pl, w tekście Damiana Jankowskiego z 16 września 2025, żegna Roberta Redforda jako „ostatniego gentlemana kina”, podkreślając jego role w klasykach lat 70., talent do duetów i reżyserski sukces, by ostatecznie ubolewać nad odejściem pewnego typu szlachetnego przestępcy na ekranie, który nigdy nie był zbrodniarzem.
Portal Więź.pl (16 września 2025) relacjonuje entuzjastyczną recenzję powieściowego cyklu „Septologia” Jona Fossego, norweskiego noblisty, skupiającą się na eschatologicznych i mistycznych motywach w tomie „Nowe imię”. Autor, Karol Kleczka, wychwala tekst jako literackie arcydzieło o refleksji nad śmiercią, Bogiem i sztuką, gdzie malarz Asle eksploruje wewnętrzną duchowość, relację z zmarłymi i paradoksalną obecność Boga w cierpieniu.
Portal Więź.pl (16 września 2025) relacjonuje wywiad z brytyjską pisarką Gwendoline Riley, autorką książki „Moje zmory”, opublikowany w „Tygodniku Powszechnym”. Riley omawia swoje dzieło, podkreślając deterministyczną wizję życia inspirowaną Spinozą, gdzie decyzje ludzkie są nieuniknione i ograniczone, a bohaterowie niezdolni do obiektywnego dystansu. Pisarka broni matek przed literackim obwinianiem, sugerując, że ich chłód może wynikać z braku czułości w dzieciństwie, co usprawiedliwia ich postawy. Twierdzi też, że proces pisania powieści jest fragmentaryczny i niejasny, a jej bohaterowie, zanurzeni w subiektywnym doświadczeniu, nie potrafią wyjść poza własne ograniczenia. Ta narracja, pozornie literacka, stanowi jaskrawy przykład modernistycznego relatywizmu, który redukuje wolną wolę do iluzji i ignoruje nadprzyrodzony porządek łaski, prowadząc do duchowego bankructwa.
Portal Więź.pl informuje o wręczeniu Nagrody „In veritate” 2025 laureatom: prof. Hans-Gertowi Poetteringowi i Jánowi Figeľowi, podczas konferencji „Rola chrześcijan w procesie integracji europejskiej”. Wydarzenie, organizowane przez Fundację im. bp. Tadeusza Pieronka, ma na celu honorowanie osiągnięć w łączeniu wartości chrześcijańskich z integracją europejską, z naciskiem na dialog, solidarność i prawa człowieka. Gala odbędzie się 26 września 2025 w Sukiennicach w Krakowie, a konferencja poruszy tematy demokracji, bezpieczeństwa i etyki technologii.
Portal Więź.pl publikuje artykuł Moniki Kostery z 15 września 2025 r., w którym autorka przedstawia Boga nie jako Króla i Władcę, lecz jako ogrodnika, a ludzi jako „dżdżownice” spulchniające glebę. Tekst miesza motywy biblijne z filozofią islamską, snami i poezją, sugerując, że świadomość ludzka jest efemerycznym śladem w relacji z Bogiem, bez podkreślenia konieczności łaski usprawiedliwiającej i poddania się niezmiennym Prawom Bożym. Ta wizja, podszyta naturalizmem, całkowicie odrzuca panowanie Chrystusa, zastępując je antropocentryczną metaforą, co stanowi jawną herezję modernistyczną.
Portal Więź.pl publikuje tekst „biskupa” Damiana Muskusa OFM z 15 września 2025 roku, w którym autor, pod pretekstem refleksji nad świętem Podwyższenia Krzyża Świętego, przedstawia Chrystusa Ukrzyżowanego jako figurę schylającą się do człowieka w geście czysto ludzkiej empatii i wsparcia. Opierając się na obrazach Murilla i rzeźbie Trisciuzziego, Muskus relacjonuje Boga, który „schodzi z krzyża”, by objąć i podnieść człowieka, podkreślając osobiste ocalenie nad abstrakcyjną ideą zbawienia. Tekst kończy się apelem o nadzieję w krzyżu jako znaku miłości, ale całkowicie pomija doktrynalną teologię ofiary przebłagalnej i konieczność nawrócenia. Ta antropocentryczna narracja to nie refleksja katolicka, lecz modernistyczna profanacja tajemnicy Krzyża, redukująca Boga do terapeuty dusz.
Portal Więź.pl (31 sierpnia 2025) relacjonuje podcast „Zwięźle”, w którym Marcin Przeciszewski, były redaktor naczelny Katolickiej Agencji Informacyjnej (KAI), krytykuje biuro prasowe Konferencji Episkopatu Polski (KEP) za traktowanie KAI jako narzędzia „produkcji zintegrowanej informacji pozytywnej”, co jego zdaniem koliduje z etosem dziennikarskim i nauczaniem Kościoła o środkach społecznego przekazu. Omawiane są pytania o przyszłość KAI, decyzje KEP i kierunek episkopatu w Polsce. Ta krytyka, choć pozornie wewnętrzna, ujawnia głęboką teologiczną zgniliznę posoborowych mediów, redukujących misję Kościoła do świeckiego PR-u i pomijających absolutne panowanie Chrystusa Króla.
